Müzelerimizde eser zenginliği tartışmasız. Sergileme dili ise büyük ölçüde envanter mantığında: eser, dönem, buluntu yeri.

Ziyaretçi bir vitrinde durup düşünmek için sebep arıyor. O sebebi veren şey etiket değil, anlatı.

Aynı eseri bir hikâyenin parçası olarak sunmak ek bütçe gerektirmiyor. Gereken şey, küratörlüğü tasarımın parçası saymak.